De Rohorst steet op scharp, ’t is wier zo wied :
De moo van alle derbies kump d’r ân
-doar heb ik daag’lijks al boekzèèrte van,
noa twee en zeumtig joar ben ‘k ’t nog neet kwiet.
’t Is as un mèèns’nlèèm vuurbiej ‘egleên,
dat wit-blaauw ‘ier blaauw-gel de boks’ opbund,
mar doarnoa hebt ze ’t oons nooit mèèr ‘egund,
en he’w al ‘eel wat bietend zolt ‘ezeen.
Ânstoande zoaterdag is ’t wier zovèèr,
dan steet ‘ier nummer zeumtien op de rol
en stroomt De Rohorst wier bommetjevol.
Dèt kan wa wèèn, mar wiej wilt ‘eel wat mèèr!
Kom op, wit-blaauw, gooit of dèt blaauw-gel juk!
’t Wödt tied da’w disse moal depuntjes pakt,
doar hebbe wiej al joaren noar ‘esnakt.
Dus, jong’ns, d’r ân met de lipp’ en völ geluk!
Jan van Broons.
